Fragmenty

Ewolucja i postrzeganie rozciąga się między fragmentami a całością.

Na różnych etapach życia, w zależności od naszej kondycji mentalnej, intelektualnej,
fizycznej, postrzegamy otaczającą nas przestrzeń jako wielość fragmentów lub jako
większe całości.

Poruszanie się w otaczającej przestrzeni między fragmentami a całościami,
odkrywanie całości we fragmentach i ciągłe zlepianie detali w większe formy.
To niekończący się dualizm w postrzeganiu świata.

Często patrzenie fragmentami bardzo nas zubaża, niedostrzeganie szerszych
kontekstów i większych obszarów przestrzennych, znaczeniowych,
spłaszcza widzenie zjawisk. Czasem dzieje się jednak wręcz odwrotnie,
znajdujemy całe światy znaczeniowe w niewielkich przestrzeniach i detalach.

To ciągły proces obserwacyjny rozciągający się między fragmentami a całościami,
bezustanne badanie tych odmiennych przestrzeni pozwala wypracować jakiś
optymalny środek, o ile on w ogóle istnieje 🙂

Comments are closed.